تبلیغات
پایگاه تخصصی روضه و مقتل اهل بیت علیهم السلام - مسلم بن عقیل(ع)-مقتل-دستگیری مسلم






























پایگاه تخصصی روضه و مقتل اهل بیت علیهم السلام

دستگیری مسلم بن عقیل

عبیدالله بن زیاد، محمد بن اشعث را طلب كرده و گروهى را با او روانه نمود تا حضرت مسلم علیه السّلام را دستگیر نمایند. چون فرستادگان به در خانه «طَوْعَه» رسیدند . وقتی آواز سُم مَرْكَب ها به گوش مسلم رسید، زره را بر تن کرد و سوار بر اسب شد و با اصحاب ابن زیاد - لَعَنَهُمُ اللّهُ- در آویخت و مشغول جنگ شد تا گروهى از ایشان را به درک واصل کرد.


پس محمد بن اشعث فریاد به او زد كه اى مسلم! تو در امانى. مسلم فرمود: امان نامه فاجران غدّار، ارزشى ندارد. مسلم باز با آنان مشغول جنگ گردید و اشعار حمران بن مالك خثعمى را كه در روز «قَرَن» انشاء نموده بود به طور رَجَز مى خواند:

«اَقْسَمْتُ لا اءُقْتَلُ إِلاّ حُرّا»؛ یعنى : سوگند خورده ام كه جز به طریق مردانگى كشته نگردم ، اگر چه شربت ناگوار مرگ را به تلخى بنوشم خوش ندارم كه به خدعه و مكر گرفتار آدم هاى پست و دون، گردم و فریفته و مغرور آنان شوم. یا آنكه شربت خنك جوان مردى و شجاعت را به آب گرم ناگوار عجز و سستى مخلوط نمایم و دست از جنگ بكشم. هر مردى ناچار در روزگارى، دچار شرّ و سختى خواهد شد، ولى من با شمشیر تیز شما را مى زنم و از هیچ ضرر بیم ندارم. پس آن اَشْقیا آواز بر آوردند كه محمد بن اشعث به تو دروغ نمى گوید و تو را فریب نمى دهد.


مسلم بن عقیل اصلاً التفاتى به جانب آنان نفرمود و چون زخم بسیار و جراحت بى شمار بر بدن نازنینش رسید و به این واسطه سست و ضعیف گردید؛ سربازان ابن زیاد، بر سر او هجوم آوردند و او را احاطه نمودند. ناگاه ملعونى از عقب سر آن جناب در آمد و نیزه بر پشت آن حضرت زد كه از صدمه آن نیزه، بر زمین افتاد. پس آن جماعت، مسلم را اسیر و دستگیر نمودند و به نزد ابن زیاد بردند.

متن عربى:

 فَاءَحْضَرَ مُحَمَّدَ بْنَ الاْشْعَثَ وَضَمَّ إِلَیْهِ جَماعَةً وَاءَنْفَذَهُ لاِحْضارِ مُسْلِمٍ.

فَلَمّا بَلَغُوا دارَ الْمَرْاءَةِ وَسَمِعَ مُسْلِمٌ وَقْعَ حَوافِرِ الْخَیْلِ، لَبَسَ دِرْعَهُ وَرَكِبَ فَرَسَهُ وَجَعَلَ یُحارِبُ اءَصْحابَ عُبَیْدِ اللّهِ - لَعَنَهُ اللّهُ-.

حَتّى قَتَلَ مُسْلِمٌ مِنْهُمْ جَماعَةً فَنادى إِلَیْهِ مُحَمَّدُ بْنُ اءَشْعَثَ: یا مُسْلِمُ لَكَ الاَْمانُ.
فَقالَ لَهُ مُسْلِمٌ: وَاءَیُّ اءَمانٍ لِلْغَدَرَةِ الْفَجَرَةِ.

ثُمَّ اءَقْبَلَ یُقاتِلُهُمْ وَیَرْتَجِزُ بِاءَبْیاتِ حِمْرانِ بْنِ مالِكِ الْخَثْعَمِیّ یَوْمَ الْقَرَنِ حَیْثُ یَقُولُ:

اَقْسَمْتُ لا اُقْتَلُ إِلاّ حُرّا

وَإِنْ رَایْتُ الْمَوْتَ شَیْئاً نُكْرا

اكْرَهُ انْ اخْدَعَ اوْ اغَرّا

اوْ اخْلِطَ الْبارِدَ سُخْناً مُرّا

كُلُّ امْرِىً یَوْما یُلاقى شَرّا

اضْرِبُكُمْ وَلا اخافُ ضَرّا

فَنادُوا إِنَّهُ لا تَكْذِبُ وَلا تَغُرُّ، فَلَمْ یَلْتَفِتْ إِلى ذلِكَ، وَتَكاثَرُوا عَلَیْهِ بَعْدَ اءَنْ اءُثْخِنَ بِالْجَراحِ، فَطَعَنَهُ رَجُلٌ مِنْ خَلْفِهِ، فَخَرَّ إِلَى الاْرْضِ، فَاءُخِذَ اءَسیرا.

منبع:

لهوف سید بن طاووس-ص 78-انتشارات نبوغ-چاپ5


نوشته شده در جمعه 4 آذر 1390 ساعت 09:23 ب.ظ توسط شاهد نظرات |


Design By : Pichak