تبلیغات
پایگاه تخصصی روضه و مقتل اهل بیت علیهم السلام - مقتل-حوادث مسیر کوفه و شام-راهب نصرانی و سر امام(ع)






























پایگاه تخصصی روضه و مقتل اهل بیت علیهم السلام

داستان راهب قنسرین و سر مقدس امام حسین(ع)

نطنزی در الخصائص گوید: چون سر امام حسین(ع) را در منزلگاهی به نام قنسرین فرود آوردند، راهبی از صومعه‏اش به سر نگاه کرد و دید که نوری از دهانش بیرون می‏آید و به آسمان بالا می‏رود! او ده هزار درهم آورد و سر را گرفت و به صومعه‏اش برد. آن گاه صدای ناشناسی را شنید که می‏گفت: «خوشا به حالت! و خوشا به حال کسی که حرمت او را بشناسد!»

راهب سر بلند کرد و گفت: پروردگارا تو را به حق عیسی، امر فرما تا این سر با من سخن بگوید. آن گاه سر به سخن درآمد و گفت: ای راهب! چه می‏خواهی؟ گفت: تو کیستی؟

گفت: من فرزند محمد مصطفایم! من فرزند علی مرتضایم! من فرزند فاطمه‏ی زهرایم! من کشته شده در کربلایم! منم مظلوم! منم عطشان! و ساکت شد.

راهب صورت به صورتش گذاشت و گفت: صورت از صورت تو برنمی‏دارم، تا بگویی که در قیامت از من شفاعت می‏کنی! سر به سخن درآمد و گفت: به دین جدم محمد (ص) درآی.

راهب گفت: اشهد ان لا اله الا الله و اشهد ان محمد رسول الله.

پس شفاعتش را پذیرفت. چون صبح شد سر و درهم ها را از او گرفتند. چون به دشت رسیدند نگاه کردند و دیدند که درهم ها تبدیل به سنگ شده است! [1] .

طریحی نیز داستان راهبی را با سر مقدس نوشته است که با داستان راهب قنسرین شباهت دارد. اما یادآور شده است که محل این داستان در حدود شش میلی بعلبک بوده است. [2] .

پی نوشتها:

[1] مناقب آل ابی‏طاب (ع)، ج 4، ص 67؛ به نقل از الخصائص نطنزی و به نقل از آن، بحارالانوار، ج 45، ص 304 - 303.

[2] ر. ک. المنتخب، طریحی، ص 482 - 481.


نوشته شده در دوشنبه 20 آذر 1391 ساعت 06:42 ب.ظ توسط شاهد نظرات |


Design By : Pichak